Bumara sa Lalamunan ang Matamis na Banana-Q

hindi napigilan

ng takot at kaba

ang kumakalam na sikmura.

nakaya ng estudyante

ang mataas na pader

at matatalas na diamante.

sumampa, tumalon, tumakbo... lumayo...

sa tindahan ni mang mario,

bumili ng paboritong banana-q.

merienda sa wakas matitikman

sa walang almusal at pananghalian.

sarap na sarap ang mga panlasa,

nagpyesta ang kanina pa takam na sikmura.

kahit nagkaputukan sa gitna ng sarap at kalam,

kahit nagkagulo ayaw pabitin sa pagnamnam.

habang ngumunguya, 

habang nilalantakan 

ang nakabalot na asukal sa saging.

tanaw ang mamang tumatakbo 

na parang hinahabol ng delubyo.

kasunod ay sunod-sunod na putok.

isa.. dalawa.. tatlo...

natigil bigla ang pag nguya.

natigil bigla ang pag uusyoso ng diwa. 

nabitawan ang hawak na banana-q stick.

walang naramdaman na kahit anong sakit.

basta dumilim bigla ang mundo

at bumara sa lalamunan

ang matamis na banana-q.

Ang Komiks, Ang Gitara at Ang Mahiwagang Anino

nasa elementarya nang sinubukang lumikha ng komiks,  

komiks na nag wakas pagtungtong ko ng grade 6.  

gamit ang bulpen at ginupit na bond-paper,

nagawang bumuhay at pumatay ng iba't ibang karakter.

pagdating ko ng college, musika naman ang ineksperimento.

pinaghalo ang ingay at lamig ng kanta sa mabilis na ritmo.

(doon ko unang nakita kung paano sumayaw ang mga anino)

nakakalungkot ngalang, dahil tulad sa kapalaran ng komiks,

nilumot din ang gitara nang sinimulan ko na ang thesis. 

tulad ng dati, umikot ang oras... nang napakabilis... 

grumadweyt, tumambay, nakapagtrabaho.  

paisa-isa namang nagsitago ang mga anino,

marahil di nakayanan ang nakakasilaw na mundo.

pinalipas ang maraming buwan at taon; 

hinintay ko ang kanilang pagbabalik. 

naupos ang ilang daang stick ng sigarilyo 

bago magsilabasan ang mga anino 

na nagsigising sa pagkakatago. 

nobyembre nang muli silang nagsibalik, 

pilit pinapakintab ang kinakalawang na isip. 

Huling Kalumpang ng Kampana

kampana,
kalumpang mo ay musika,
hudyat ay pagkilos para lumalaya.

galit,
talim sa sundang na bitbit,
tigpasin mo ang mga dayuhang pasakit.

sorpresa,
oh kaysarap na sandata,
kaaway sa gulat natulala.

sumirit,
tumalsik ulo sa leeg,
tikman ang poot ng bayang naghihimagsik.

humandusay,
ilang dosenang kaaway,
kalayaan muling nagkaroon ng kulay.

....

kampana,
kalumpang mo ay pagdurusa,
hudyat ng pagbawi muli sa mithiing paglaya.

mas mabagsik,
dayuhang nagbalik,
bawat hakbang nila'y kahindik-hindik.

bata matanda
may-armas man o wala
pinaliguan nila ng dugo sa tama ng bala.

kampana,
kalumpang mo'y naglaho sa Balangiga,
isang tropeo ng mapang-aping terorista.

Nang Tumahamik ang Mendiola

digmaang nagsusumiklab sa kanayunan
parang apoy na lumamon sa katahimikan.
haplos ng putok, kiliti ng pagsabog
pagkalagas ng buhay ang parating kasunod.

kailan ba titigil, kailan ba hihinto
saan makikita ang puno't dulo ng gulo

masmarahas pa pala gyera sa kalunsuran
dinudukot pinapaslang ang mga palaban
tanging kasalanan kaya't sila'y hinatulan
hangaring magamot malubhang kanser ng bayan

ngayon, tumahimik na ang Mendiola at Recto
sa kanayunan na ang apoy ng pagbabago.

Takipsilim

hihimlay na ang liwanag ng haring araw
magkukubli sa mundo ng saya't pighati
panibagong pag-asa muling matatanaw
sisimulang ituwid ang pakakamali

paalam... paalam...
taong dalawang libo't siyam